وحشتناکترین بوران دنیا در گینس به نام ایران
سنگینترین برف ایران در ۵۰ سال گذشته مربوط به ۴۶ سال پیش یعنی بهمن ماه سال ۱۳۵۰ است. به روایتی در زمستان آن سال ایران منجمد شد. بیش از ۲۰۰ روستا برای همیشه در زیر برف ناپدید شدند و بیش از ۴۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند.
(تصاویر) وحشتناکترین بوران دنیا در گینس به نام ایران
تین نیوز
سنگینترین برف و بوران ایران در ۵۰ سال گذشته مربوط به ۴۶ سال پیش یعنی بهمن ماه سال ۱۳۵۰ است. به روایتی در زمستان آن سال ایران منجمد شد. بیش از ۲۰۰ روستا برای همیشه در زیر برف ناپدید شدند و بیش از ۴۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند. در بعضی مناطق بیش از ۳۶ ساعت برف بارید و ارتفاع برف به ۶ متر رسید. این اتفاق به قدری سهمگین بود که توانست جایگاه نخست بورانهای پرتلفات دنیا را در کتاب رکوردهای گینس به خودش اختصاص بدهد.
ماجرا از دوم بهمن ماه سال ۱۳۵۰ آغاز شد؛ به طوریکه روزنامه اطلاعات با تیتر عجیب «دیو سپید» پیشبینی بارش برفی سنگین را خبر داد.
درابتدا از سرمای شدید مدارس تهران سه روز تعطیل شد. در مازندران ۲ نفر به علت سرمای شدید جان باختند. دمای اردبیل به منفی ۲۴ رسید ومردم از سرما به مساجد پناه بردند و سه نفر براثر سقوط بهمن کشته شدند. دمای شهر کرد به منفی ۲۷ درجه رسید و چند نفر در سرمای جاده ها جان خود را از دست دادند.
کارشناسان از «در خطر بودن جان ۲ میلیون دام» خبر دادند. دمای استان خراسان به حد زیادی کاهش یافت و دماسنج ها عدد ۳۲ درجه زیر صفر را نشان دادند. اخبار استان گیلان از محاصره ۱۴۰۰ نفر در برف حکایت داشت و امداد طلب میکرد. در گیلان وضعیت فوقالعاده اعلام شد و مرگ دام ها و پرندگان در گیلان شیوع یافت.
شهربانی کل کشور نیز در دستوری سراسری گفته که تمام رانندگان در هر نقطه ایران باید از زنجیر چرخ حتی در عبور و مرور شهری استفاده کنند.
بارش سنگین برف در شمال از غرب به شرق و مرکز کشورادامه پیدا کرد و در بعضی شهرها تا ۳۶ ساعت بارید و ارتفاع آن به ۶ متر رسید. دمای فیروزکوه به منفی ۳۶ و خراسان نیز به منفی ۳۷ درجه رسید.
به نوشته روزنامهها و مطبوعات آن دوره، در جنوب ایران بارش بیامان باران سبب طغیان کارون شده و همین موضوع باعث شد تا مارها به ساحل هجوم بیاورند؛ وضعیت در حال وخامت بود و گرگ ها که بدلیل سرما و نبود غذا به شدت گرسنه بودند در چالوس و آمل نیز به جان مردم افتادند.
دوشنبه ۱۱ بهمن ماه خبر تکان دهندهای میرسد که ساکنان ۳۰ دهکده ۴۰ روز است که در محاصره برف قرار گرفتهاند و احتمال دارد همه اهالی این دهکدهها از بین رفته باشند. شدت سرما و یخبندان باعث شده تا هر فردی که اندکی توانایی دارد به کمک نیازمندان و در راه ماندگان بشتابد.
در روزهای بعدی وضع مردم بدتر شد. تهران اوضاع بدی داشت و ارتباط با شمیرانات قطع شد. مردم از دست شهردار تهران ناراضی شدند و از وضع موجود گلایه داشتند و به شهردار گفتند هرچه زودتر چارهای بیاندیشد. شهردار هم پاسخ داد که این بارش برف بیسابقه بوده و تمام تلاشش را خواهد کرد تا مشکلات را مرتفع کند.
خبرهای غمانگیز بعدی نیز از راه رسید: بیخبری ۱۰ روزه از سرانجام ۲۵هزار سکنه ۱۲ روستا در منطقه سمیرم و نیاز مبرم آنها به کمک، آب و غذا، کاهش دمای منطقه گرمسیر زابل به منفی ۱۴ درجه و جان باختن چند تن از هموطنان آن منطقه و ایجاد مشکلات عدیده برای آنان که به هوای سرد عادت نداشتند.
عده زیادی از شدت سرما در شهر تبریز -آن هم در روز- بیهوش شدند. در رشت حتی دیگر امکان دفن مردگان نیز میسر نبود و مردگان را بایگانی میکردند تا در فرصت مناسب بتوانند آنها را دفن کنند. در آذربایجان ارتباط ۴۵۰۰ روستا قطع شد و راهآهن این استان نیز بسته شد.
سه شنبه ۱۹ بهمن ماه ۱۳۵۰ وضع کشور به شکل کاملاً بحرانی در آمد و در بسیاری از شهرها وضع فوق العاده اعلام شد.
بیش از ۱۸۰ نفر در ارتفاعات گیلان ناپدید شدند؛ در سهند یک قطار زیر برف ماند. ۷ نفر از سرمای شدید در تبریز خشک شدند؛ ۴۰ خانوار در یکی از استانهای شمالی کشور زیر بهمن مدفون شدند و جان سپردند؛ مشکل تامین مایحتاج مردم به شدت نمود پیدا کرده و حالا ذخیره آرد در بسیاری از نقاط ایران به پایان رسید و زنگ خطر قحطی نیز به صدا در آمد؛ بندر پهلوی (انزلی) در تاریکی مطلق فرو رفت. ۱۹ دهکده در چهارمحال و بختیاری نیز در محاصره شدید برف قرار گرفت؛ ۱۵۰ کامیون در مرز جلفا بهدلیل بارش برف متوقف شدند و گیر افتادند؛ تقریبا در تمام کشور ۳۶ ساعت است به صورت مداوم برف بارید.
در روزهای بعدی باز هم در ارتفاعات گیلان ۱۸۰ نفر ناپدید شدند و ۶۰ نفر هم براثر بهمن کشته شدند.و ادارهکل بهداری، مردم را از خوردن گوشت پرندگان دریایی به علت مسمومیت منع کرد.در شهرکرد که دمای منفی ۳۷ درجه را تحمل میکرد کسی اطلاعی از زنده بودن ساکنان ۱۴ دهکده حوالی این شهر را نداشت. (مشخص شد که بسیاری از آنها کشته شدند).
تقریبا از ۲۴ بهمن ماه ۱۳۵۰ دمای هوا کم کم افزایش پیدا کرد و بوران شدید و سهمگین به کار خود در کشور ما پایان داد.
از آن پس نوبت بیماریهای پس از سرما یعنی دلیل آنفولانزا و سرماخوردگی های شدید به سراغ مردم آمد و عده ای دیگر از هموطنان در بستر بیماری جان سپردند.
دست آخر جالب است بدانید که سایت DEVASTATING DISASTERS درباره اتفاقی که ۴۵ سال قبل در ایران رخ داد، نوشته است: «کولاک شدیدی که در ایران رخ داده، یک هفته به طول انجامید و باعث شد یک میلیون و ۶۳۶ هزار کیلومتر مربع در ایران به طور کلی از بین برود و هزار نفر به معنای واقعی کلمه به خاک سپرده شوند. بسیاری از آنها در حالی که در خانههای خود نشسته بودند و به راه چاره فکر میکردند به حالت انجماد رسیدند و قبل از این که بتوانند از شر یخزدگی خلاص شوند، به آهستگی مردند. »
